Zemin isteğe bağlıdır.
Rocket Boots geldi ve isimlerinin vaat ettiğini aynen yapıyorlar. Onları tak, ayak parmaklarını göğe çevir ve fırlat.

Minik bir sıçrayış değil.
Bu tam anlamıyla fırlayış. Ağaç tepelerinin ötesine geçecek, çatıların üzerinden sıyrılıp, bütün ada senin altındaki minicik bir renk noktası olana dek tırmanmaya devam edeceksin. Sonra yayı boyunca tam en tepedeyken bir an asılı kalacaksın; dünya da senin altına serilecek—ta ki çığlık gibi geri inip bunu yeniden yapana kadar.

Bir destek deposu. İstediğin gibi kullan.
Çizmeler bir yakıt deposuyla çalışır. Tamamını tek bir dev fırlatışta yakabilir ya da yukarıda biraz daha uzun süre kalmak için gücü azar azar kullanabilirsin. Her iki durumda da depo boşalınca yerçekimi devralır ve süzülerek tekrar aşağı inersin.

Simgeleri fark et. Yürüyüp yaklaş. Havalan.
Parıldayan roket ikonları adanın her yerinde süzülüyor. Herkes onları görüyor; yanından geçen her oyuncu. Macera Biletin varsa hemen yanına gidiyorsun ve botlar senin oluyor. Biletin yoksa arkadaşının sensiz havalanmasını izliyorsun. İkonlar bir menüye saklanmış değil. Dünyanın içinde varlar. Git bir tane bul.

Kimsenin ulaşmadığı köşeleri bul.
Yüksek bir şey inşa et ve tepesinden havalan. Bir arkadaşınla bulutlara kadar yarış. Adanın kimsenin daha önce ulaşamadığı köşelerini bul; çünkü şimdiye kadar oraya çıkmanın bir yolu yoktu. Gökyüzü sınırdı. Botlar sınırı sildi gitti.

