Herkesin sağduyusuna rağmen.
Adalar Raporu. Oldukça ciddi tavsiyelere rağmen, yeni buz pisti kuruldu. Ve vay canına. Çok hızlı.

Eğimli dönüşler. Korkuluk yok.
Yükseltilmiş bir buz platformu tüm adanın etrafını sarıyor. Zıplama blokları. Gizli geçitler. Hız blokları. Korkuluklar mı? Korkuluk bütçesi, burada formdaki ifadeyi aynen aktarıyorum, yeniden tahsis edilmiş. Güvenliğe kim ihtiyaç duyar ki.

Altı renkte kızaklar.
Parkurun etrafına kızaklar serpiştirilmiş. Birine atlıyorsun ve kızak kendini salıveriyor; tam hızla yola koyuluyor, dönüşleri keskin alıyor ve adanın yürüyerek asla ulaşamayacağın donmuş köşelerine kayarak giriyorsun. Kızaklar altı renkte. Altı. Ki, bunu ne kadar vurgulasam az, bu şeyin sonuna koltuk altlarında buz sarkıtları olan dev bir yetiyi oturup her turu izlesin diye yerleştiren aynı insanlardan beklediğimden altı fazla.

Şu yeti meselesi.
Tüylerinde kırağı, olmaması gereken yerlerde buz sarkıtları, gözleri de yanından geçen her yarışçının üzerinde. Bunu çok da fazla düşünmemeye karar verdim. Siz farklı hissedebilirsiniz.

Toplanacak şeyler. Tehlike. Çok yüksek hız.
Kazanabileceğiniz bir kızak kostümü de var; kızaklara uysun diye altı renkte. Bir de sadece pistte toplayabileceğiniz özel buz blokları var. O zaman orada oturup “Buna değer mi?” diye düşünüyorsanız, size şunu sorayım: Nadir toplanacak şeyleri sever misiniz? Tehlikeyi seviyor musunuz? Donmuş bir canavar izlerken bu iki şeyi çok yüksek hızda birleştirmeyi ister misiniz? O zaman evet. Zamanınız geldi. Benim değil. Sizin.

